BUDYNKI PASYWNE

Budynki pasywne - pojęcie to oznacza standard wznoszenia obiektów budowlanych, który wyróżniają bardzo dobre parametry izolacyjne przegród zewnętrznych oraz zastosowanie szeregu rozwiązań, mających na celu zminimalizowanie zużycia energii w trakcie eksploatacji. Praktyka pokazuje, że zapotrzebowanie na energię w takich obiektach jest ośmiokrotnie mniejsze niż w tradycyjnych budynkach wznoszonych według obowiązujących norm.

Budynki pasywne wyróżnia bardzo niskie zapotrzebowanie na energię do ogrzewania – poniżej 15 kWh/(m2•rok). Oznacza to, że w przeciągu sezonu grzewczego do ogrzania jednego metra kwadratowego mieszkania potrzeba 15 kWh, co odpowiada spaleniu 1,5 l oleju opałowego, bądź 1,7 m3 gazu, czy też 2,3 kg węgla. Dla porównania, zapotrzebowanie na ciepło dla budynków konwencjonalnych budowanych obecnie wynosi około 120 kWh/(m2•rok). Istotą budownictwa pasywnego jest maksymalizacja zysków energetycznych i ograniczenie strat ciepła. Aby to osiągnąć wszystkie przegrody zewnętrzne posiadają niski współczynnik przenikania ciepła. Ponadto zewnętrzna powłoka budynku jest nieprzepuszczalna dla powietrza. Podobnie stolarka okienna wykazuje mniejsze straty cieplne niż rozwiązania stosowane standardowo. Z kolei system nawiewno-wywiewnej wentylacji zmniejsza o 75-90% straty ciepła związane z wentylacją budynku. Rozwiązaniem często stosowanym w budynkach pasywnych jest gruntowy wymiennik ciepła. W okresie zimowym świeże powietrze po przefiltrowaniu przechodzi przez to urządzenie, gdzie jest wstępnie ogrzewane. Następnie powietrze dostaje się do rekuperatora, w którym zostaje podgrzane ciepłem pochodzącym z powietrza wywiewanego z budynku. Charakterystyczny dla standardu budownictwa pasywnego jest fakt, że w przeważającej części zapotrzebowanie na ciepło zostaje zaspokojone dzięki energii cieplnej odzyskanej z wentylacji oraz dzięki zyskom cieplnym z promieniowania słonecznego i ciepłu oddawanemu przez urządzenia, jak również przebywających w budynku ludzi (komfort termiczny zapewniony jest przez pasywne źródła ciepła). Jedynie w okresach szczególnie niskich temperatur stosuje się dogrzewanie powietrza nawiewanego do pomieszczeń.

Kluczową kwestią przy projektowaniu budynków pasywnych są wymiary i lokalizacja otworów okiennych. Od strony południowej powierzchnia przeszkleń powinna być jak największa, zaś zredukowana od strony północnej. Od takiego układu należy uzależnić lokalizację poszczególnych pomieszczeń wewnątrz budynku.

Standard budynku pasywnego narzuca wartość współczynnika przenikania ciepła dla ścian zewnętrznych poniżej 0,15 W/(m2•K), przy jednoczesnym wyeliminowaniu mostków termicznych, zaś dla okien poniżej 0,8 W/(m2•K). Całkowita przepuszczalności energii promieniowania słonecznego przez przeszklenia powinna przekraczać 50%. Dla budownictwa pasywnego wartość czynnika n50 powinna być mniejsza niż 0,6 objętości budynku na godzinę.

Idea domów pasywnych nie jest opatentowana, zastrzeżona, jak również nie podlega innym formom ochrony prawnej. Możliwe jest wznoszenie domów pasywnych w różnych technologiach budowlanych.

Obecny koszt budowy domu pasywnego w Polsce to 25-30% więcej w stosunku do budowy standardowej. W Niemczech koszt ten wyższy jest o 5%.

Źródło: Wikipedia

Więcej informacji:

http://www.pibp.pl/
http://www.budynkipasywne.pl/