CERTYFIKACJA ENERGETYCZNA

W związku z nowelizacją prawa budowlanego dla budynku oddawanego do użytkowania oraz dla budynku, lokalu mieszkalnego, a także części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową, dokonuje się oceny charakterystyki energetycznej w formie świadectwa charakterystyki energetycznej zawierającego określenie wielkości energii w kWh/m2/rok niezbędnej do zaspokojenia różnych potrzeb związanych z użytkowaniem budynku, a także wskazanie możliwych do realizacji robót budowlanych, mogących poprawić pod względem opłacalności ich charakterystykę energetyczną. Świadectwo charakterystyki energetycznej ważne jest 10 lat.

W przypadku umów, na podstawie których następuje przeniesienie własności nieruchomości albo zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, zbywca przekazuje nabywcy odpowiednie świadectwo charakterystyki energetycznej. W przypadku umów, na podstawie których następuje powstanie stosunku najmu budynku, lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową, wynajmujący udostępnia najemcy odpowiednie świadectwo charakterystyki energetycznej.

W budynkach zasilanych z sieci ciepłowniczej oraz w budynkach z instalacją centralnego ogrzewania zasilaną ze źródła w budynku lub poza nim, świadectwo charakterystyki energetycznej lokalu mieszkalnego może być opracowane na podstawie świadectwa charakterystyki energetycznej budynku. Przepisu nie stosuje się do lokali mieszkalnych posiadających własne instalacje ogrzewcze. W takim przypadku właściciel lub zarządca budynku ma obowiązek uzyskania świadectwa charakterystyki energetycznej budynku i przekazania jego kopii nieodpłatnie właścicielowi lokalu mieszkalnego lub osobie, której przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, w terminie nie dłuższym niż 6 miesięcy od dnia złożenia przez niego wniosku w tej sprawie.

Świadectwo charakterystyki energetycznej lokalu mieszkalnego należącego do grupy lokali mieszkalnych o jednakowych rozwiązaniach konstrukcyjno-materiałowych i instalacyjnych oraz o takim samym stopniu zużycia mającym wpływ na jakość energetyczną lokalu mieszkalnego i stwierdzonym na podstawie budowlanej dokumentacji technicznej lub inwentaryzacji techniczno-budowlanej, w przypadku braku budowlanej dokumentacji technicznej, może być opracowane w oparciu o wykonaną dla jednego z tych lokali charakterystykę energetyczną oraz ocenę tej charakterystyki.

Powyższych przepisów nie stosuje się do budynków:

• podlegających ochronie na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami,
• używanych jako miejsca kultu i do działalności religijnej,
• przeznaczonych do użytkowania w czasie nie dłuższym niż 2 lata,
• niemieszkalnych służących gospodarce rolnej,
• przemysłowych i gospodarczych o zapotrzebowaniu na energię nie większym niż 50 kWh/m2/rok,
• mieszkalnych przeznaczonych do użytkowania nie dłużej niż 4 miesiące w roku,
• wolnostojących o powierzchni użytkowej poniżej 50 m2.

W naszej ocenie przedmiotowa idea jest z założenia słuszna, gdyż kontrahenci będą zainteresowani budynkami i lokalami o zminimalizowanym zapotrzebowaniu energetycznym, do czego z kolei będą dążyć ich właściciele i developerzy, a co bezpośrednio przyczyni się do ochrony środowiska.

Certyfikacja energetyczna nie jest celem samym w sobie, lecz jest przejawem zapoczątkowanej polityki poprawy efektywności energetycznej.

Ponadto zróżnicowanie energetyczne nieruchomości podobnych nie pozostanie bez wpływu na ich wartość i cenę.

Wzór graficzny certyfikatu energetycznego

Zobacz także: 10 kroków do certyfikatu domu (mieszkania).